เรียนจบจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล(รุ่น86)หลักสูตรพสพ.(วิทย์2ปี)เป็นรุ่นที่2 ปัจจุบันเรียนอยู่ที่คณะวิศวกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย(รหัส49 วิศวะรุ่น90) สาขาวิชาการออกแบบและผลิตยานยนต์ หลักสูตรนานาชาติ เป็นรุ่นที่2 ปัจจุบันเป็นสมาชิกและเคยเป็นคณะกรรมการ(ฝ่ายสารสนเทศน์)ของชมรมดนตรีไทย สโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปีการศึกษา2550 2539 เริ่มเรียนเปียโนที่ดร.แซค(ร.ร.สอนดนตรีเอื้อมอารีย์) 2540-2549 เรียนเปีนโนที่ร.ร.ดนตรีสยามกลการ 2541 เล่นดนตรีไทยเป็นครั้งแรกเครื่องมือขลุ่ยเพียงออ 2544 เริ่มเรียนดนตรีไทยอย่างจริงจัง โดยเรียนซอด้วงกับอ.มนตรี แจ่มแจ้ง ที่ร.ร.เซนต์คาเบรียล จากนั้นในปีเดียวกันได้ฝึกหัดซออู้ จะเข้ สะล้อ ซึง เบื้องต้น 2545 เรียนระนาดเอกครั้งแรกกับอ.หัตถพร เคียงเจริญที่โรงเรียน2547 เรียนขิมและซอสามสายเบื้องต้นเป็นครั้งแรกที่ร.ร.พาทยกุลการดนตรีและนาฎศิลป์ 2548 เรียนฆ้องวงใหญ่เบื้องต้นเป็นครั้งแรกกับอ.วิจักษ์ ที่ม.ราชฎักสวนสุนันทา และได้ต่อเดี่ยวซอด้วงทางของครูเบ็ญจรงค์ ธนโกเศศ จนครบทั้ง4เดี่ยวกับอ.มนตรี แจ่มแจ้งที่โรงเรียน 2549 เรียนระนาดเอกเพิ่มเติมกับอ.ธาวิต อุดชาชน ทั้งทางระนาดและทางฆ้อง รวมถึงได้รับการฝึกหัดทางระนาดทุ้มเบื้องต้น เรียนซอสามสายกับอ.วัชรวิชญ์ ทัศนเรืองรอง 2551 เรียนซอด้วงเพิ่มเติมกับอ.วุฒิชัย จรุงกลิ่น เรียนซออู้กับอ.เจษฎาพร พรมนิกร 2552 เรียนซอสามสายขั้นสูงเพิ่มเติมจากอ.นิติธร หิรัญหาญกล้า ต่อทางซออู้เพิ่มเติมจากอ.สุขสันต์ พ่วงกลัด และอ.มารุธ วิจิตรโชติ 2553 เรียนซออู้ขั้นสูงเพิ่มเติมกับอ.สุริยะ ชิตท้วม ที่สำนักการสังคีตกรมศิลปากร เรียนระนาดทุ้มกับ มีความตั้งใจสูงสุดคือจะศึกษาซอทั้ง3ชนิดให้สำเร็จวิชาขั้นสูงสุด
เดี่ยวพญาโศก ซอสามสาย - (ไม่รู้จะคุยกับใครได้ อาจจะดูเหมือนโลภนะ ที่พยายามเข้าหาครูหลายๆคน แต่มันคือความฝันของเราที่จะต่อเดี่ยวให้ได้ซอละ10กว่าเพลงและเดี่ยวขั้นสูงสุดอีกซอละ3เพลงทั้ง3ซอ ซึ่งแทบจะไม่มีใครในประเทศที่ทำได้ อาจจะเป็นเรื่องเพ้อเจ้อ ฝันไกลเกินไป แต่ถึงถ้าไม่สำเร็จ อย่างน้อยก็ยังไปได้ไกลกว่าคนที่ไม่มีความฝัน เราไม่ได้ต้องการเอาชนะใคร ไม่อิจฉาใคร และไม่เคยสนใจว่าใครจะเก่งกว่าเรา เราไม่ได้ต้องการจะเป็นคนที่เก่งที่สุด เพียงแค่ต้องการต่อเดี่ยวให้ได้หมดสิ้นทุกเพลง แม้จะต้องเข้าหาครูอีกกี่คนก็ต้องทำ จนกว่าฝันของเราจะเป็นจริง มันคือความสุขของเราที่ได้เล่นเพลงเดี่ยว คงไม่มีใครเข้าใจคนโง่ๆบ้าๆคนนี้ ว่าจะทำไปเพื่ออะไร เล่นดนตรีเค้าเล่นกันเป็นวง จะต่อเดี่ยวเยอะๆไปเพื่ออะไร อีกอย่างชีวิตคนเราก็แสนสั้น จะพยายามแสวงหาอะไรให้มันมากมายเพื่ออะไร สุดท้ายก็เอาไปไม่ได้ ไปแสวงหาบุญกุศลไม่ดีกว่าหรือ แล้วใช้ชีวิตให้เรียบง่ายและมีความสุขไปวันๆ แต่เหตุใดถึงมีคนกล่าวว่า การจะเล่นดนตรีหรือทำอะไรให้ประสบความสำเร็จได้ ต้องไม่ใช่แค่รัก แต่ต้องบ้าและคลั่งใคล้กับมันจริงๆ ราวกับมันไม่ได้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิตแต่มันคือชีวิต คือลมหายใจของเราเลยทีเดียว ชีวิตนี้ช่างสับสนเหลือเกิน เราเกิดมาและมีชีวิตอยู่เพื่ออะไรก็ไม่รู้ หรือเพียงแค่ชดใช้กรรม สั่งสมความดี และเวียนว่ายตายเกิดต่อไปไม่จบสิ้นเท่านั้นหรือ) (จากครูถึงศิษย์ โดยครูธาวิต อุดชาชน-ทุกอย่างที่เราทำด้วยความรักความศรัทธา คงต้องสำเร็จเข้าสักวันหนึ่ง แม้ตอนนี้จะยังไม่มีคนเข้าใจ แต่เมื่อเวลาร่วงโรยไป โลกก็จะเข้าใจเราเอง เดี่ยว เดี่ยว เดี่ยว เราจะเดี่ยวให้มากเพื่ออะไร? ก็เพื่อ เรียนกลอนที่วิจิตรงดงาม เพื่อสืบสานจิตวิญญาญและรู้จักหวงแหนความรู้ที่ครูทำไว้ให้ เพื่อประดับบารมีถือเป็นเกียรติอย่างสูงที่ได้บรรเลงทางของคุณครู เพื่อให้ไอเดียทางดนตรีในหัวเราแตกฉานยิ่งขึ้น ฯลฯ สุดท้ายก็เพื่อ.....เราเองไง จงเป็นเสาหลักให้กับวงการดนตรีตรีท่ามกลางมรสุมรัก โลภ โกรธ หลง อิจฉา ริษยาและความเจริญอันจอมปลอมของทุกวันนี้ให้จงได้ จงเดินไปข้างหน้า อย่ากังวลกับคำพูดที่จะทำให้เราเดินกลับหลัง สู้ สู้...)

เพลง:ที่หนึ่งไม่ไหว(ไอน้ำ)

ฉันรู้ตัวดี ว่าฉันไม่มีความหมาย
ให้เธอสนใจ จะเทียบอะไรกับเขา
คนที่เธอโปรด หมดใจเธอคือเขา
ฉันรู้ และขอยอมรับโดยดี

ฉันไม่กล้าหรอก เรียกร้องอะไรจากเธอ
ได้แต่นั่งเหม่อ บ่นเพ้ออะไรไปอย่างนี้
เผื่อนกได้ยิน จะคาบเอาคำนี้
ไปบอกให้เธอรู้ความในใจ

ที่หนึ่งไม่ไหว ฉันเต็มใจขอเป็นแค่ที่สอง
ยอมเป็นคนสำรองตลอดไป
ที่หนึ่งให้เขา ขอที่สองให้ฉันจะได้ไหม
รบกวนเธอเกินไป รึเปล่า

ขอแค่มีเธอ ให้ฉันไว้เพ้อและแอบซึ้ง
ไม่ต้องที่หนึ่ง แค่ขอรักเธอได้แบบเค้า
เก็บไว้ในใจ เผื่อว่าเวลาเหงา
ฉันขอแค่มีเธอไว้คิดถึงก้พอ

เพลง : ชีวิตลิขิตเอง (เบิร์ด ธงไชย)

ก่อนเคยเชื่อในลิขิตฟ้าดิน ปล่อยชีวิตไปตามโชคชะตา
แต่ฝันไม่เคยถึงฝั่ง ผิดหวังในใจเรื่อยมา เพราะฟ้าไม่มีหัวใจ

จะเลวหรือดีมันอยู่ที่คน จะมีหรือจนมันอยู่ที่ใจ
ดินฟ้าไม่เคยลิขิต ชีวิตจะเป็นเช่นไร อย่าเลยอย่าถามฟ้า

ปีนไปให้สูงที่สุด อย่างที่คิดฝันไว้กับใจ
จะยากเย็นเท่าไร บอกใจว่าจะไม่กลัว

* ไม่รอให้ฟ้าดินลิขิต ไม่ปล่อยให้ชีวิตผ่านไป
ไม่ว่าจะสูงจะไกลเท่าไหร่ จะไขว่จะคว้าจะฝ่าฟัน

** ไม่ยอมให้ฟ้าหรือใครลิขิต อยากมีชีวิตที่ใฝ่(และ)ฝัน
(ตั้งแต่วันนี้) นี่คือชีวิตลิขิตของเรา

เปรียบชีวิตเป็นดังบทละคร จะยอมให้ใครเขียนบทของเรา
ชีวิตจะเป็นเช่นไร ก็ขอให้เป็นเพราะเรา เรื่องราวที่เราต้องเขียน

(ซ้ำ * , **)
(ซ้ำ * , **)

ตั้งแต่วันนี้ นี่คือชีวิตลิขิตของเรา

กลางมหานครอมรรัตน์ เราจักหยัดยืนอยู่คู่สยาม
จักโยนโยกโบกชื่ออันลือนาม เพื่อครองความเกรียงไกรไปชั่วกาล
ในอ้อมอกอันละมุลสุนทรสุด สุภาพบุรุษอิ่มใจในถิ่นฐาน
เจริญสุดรุดหน้าวิชาบาน เริ่มและผ่านเพื่อไทยในสังคม
แดนอโศกคือแดนอันแสนสุข แดนทำนุกศักดิ์อนันต์ให้ทันเห็น
มีศีลธรรมคอยห่มให้ร่มเย็น แดนที่เป็นมาตุคามแห่งความดี
จากถิ่นนี้สู่ถิ่นแผ่นดินไหน มิว่าใครก็รักในศักดิ์ศรี
แรกเป็นเสือแล้วสิงห์หยิ่งทวี มิเคยที่จะต้องเป็นรองใคร
ก้าวเข้ามาออกไปใจจงคิด เราก๊ศิษย์มีครูอยู่ถึงไหน
ยืนและหยัดอย่างสง่าทุกคราไป ประกาศให้โลกรู้ว่ามาจากเซนต์

วันที่เราเหล่าเซนต์ฯเป็นสุขสันต์ ร่วมแข่งขันกรีฑาสโมสร
ด้วยใจรักภัคดีที่อาวร เกียรติขจรจบถิ่นแผ่นดินไทย
แสดชมพูม่วงเหลืองน้ำเงินเขียว ร่วมขันเกลียวรักมั่นมิหวั่นไหว
เรียนเล่นแม้แพ้ชนะรู้อภัย ด้วยน้ำใจนักกีฬาพาอดทน
เซนต์คาเบรียล เซนต์คาเบรียลเรียนเป็นหนึ่ง ศักดิ์เราซึ้งเกียรติเราแจ้งทุกแห่งหน
น้ำเงินขาวดาวสวรรค์ปัญญาชน เราทุกคนคือตราสถาบัน
ไม่มีวันอันสง่าตราตรึงจิต ดุจนิมิตเลือนไหลในความฝัน
จะจดจำวันนี้ชั่วชีวัน ว่าวันนั้นวันกรีฑาเซนต์คาเบรียล

บาการุกโรมโหมกระหน่ำบันลือ เปล่งเสียงเพียงกระพือศรีศักดิ์เกียรติไกร
เสียงเชียร์ขึ้นพร้อมกันบ่ได้พรั่นใครๆ มิคลายจางไปเราผองพวกวิศวกรรม
ยามสู้เราคึกศึกแกร่งดังอัคคี นำวิศวกรรมซ่านแผ่บารมี
สามัคคีทะนงให้ดำรงคงศักดิ์และศรี มโนเปรมปรีดิ์เพียงร้องว่าวิศวกรรม
พี่น้องเรารักถิ่นงามจามจุรี รักประสาทสีแดงแขแข่งยามราตรี
ไปพลัดในที่ใดไม่สุขใจดังดุจถิ่นนี้ ต้องจำจรลียังอ้อมกอดวิศวกรรม
ธงทิวเลือดหมูดุจเป็นเช่นพยาน แผ่พลิ้วปลิวตระการดังผองข้าเอ่ยวจี
สาบานต่อหน้าธงข้าจะคงในเกียรติศักดิ์ศรี เหมือนดังชีวีผองข้า...วิศวกร

ไม่สำคัญว่า... คุณขับรถยี่ห้ออะไร ? สำคัญว่า... คุณเคยให้คนที่ไม่มีรถ "นั่ง" มาด้วยกี่ครั้ง
ไม่สำคัญว่า... คุณทำงานล่วงเวลามากขนาดไหน ? สำคัญว่า... คุณให้ "เวลา" แก่ครอบครัว และคนที่คุณรักมากแค่ไหน
ไม่สำคัญว่า... คุณมีเสื้อผ้าทันสมัยกี่ชุดในตู้ ? สำคัญว่า... คุณเคยให้เสื้อผ้าแก่คนที่ "ขาดแคลน" ใส่กี่ชุด
ไม่สำคัญว่า... คุณมีฐานะอะไรในสังคม ? สำคัญว่า... คุณ "วางตัว" ในระดับไหน
ไม่สำคัญว่า... คุณมีทรัพย์มากเท่าไหร่ ? สำคัญว่า... สิ่งที่คุณมี มันมี "อำนาจ" ชี้ขาดชีวิตคุณแค่ไหน
ไม่สำคัญว่า... เงินเดือนสูงสุดของคุณเท่าไร ? สำคัญว่า... คุณต้องสละ "อุดมการณ์" เพื่อได้มันมาหรือไม่
ไม่สำคัญว่า... คุณได้เลื่อนขั้นกี่ขั้นแล้ว ? สำคัญว่า... คุณเคย "สนับสนุน" ใครให้ได้เลื่อนขั้นบ้าง
ไม่สำคัญว่า... คุณมีตำแหน่งการงานอะไร ? สำคัญว่า... คุณทำงานสุด "ความสามารถ" หรือไม่
ไม่สำคัญว่า... คุณมีเพื่อนกี่คน ? สำคัญว่า... คุณเป็น "เพื่อนแท้" กับใครบ้าง
ไม่สำคัญว่า... คุณเรียกร้องและปกป้องสิทธิของตัวเองอย่างไร ? สำคัญว่า... คุณทำอะไรเพื่อ "ช่วยและปกป้อง" สิทธิคนอื่น
ไม่สำคัญว่า... สิ่งที่คุณทำสอดคล้องกับคำพูดของคุณกี่ครั้ง ? สำคัญว่า... มีกี่ครั้งที่คำพูดของคุณ "ไม่สอดคล้อง" กับการกระทำ...

การเลี้ยงลูกให้ดีนี้ลำบาก ถ้าพูดมากเกินไปไม่ได้ผล
ถ้านิ่งเฉยละเลยลูกเสียคน ถ้าพร่ำบ่นลูกไม่สนใจฟัง
ถ้าเฆี่ยนตีลงโทษลูกจะโกรธ ถ้าเหี้ยมโหดลูกรันทดหมดความหวัง
หรือถ้าให้อย่างเดียวลูกจะพัง จงหมั่นนั่งป้อนน้ำใจให้ลูกเอย

เงินซื้อบ้านได้ แต่ซื้อความอบอุ่นในบ้านไม่ได้
เงินซื้อเตียงได้ แต่ซื้อการนอนหลับอย่างมีความสุขไม่ได้
เงินซื้อนาฬิกาได้ แต่ซื้อเวลาไม่ได้
เงินซื้อเลือดได้ แต่ซื้อชีวิตไม่ได้
เงินซื้อเซ็กซ์ได้ แต่ซื้อความรักไม่ได้
เงินซื้อตำแหน่งได้ แต่ซื้อความเคารพนับถือไม่ได้
เงินซื้อยาได้ แต่ซื้อสุขภาพที่แข็งแรงไม่ได้

จรรยาบรรณของศิลปิน
1. ดำรงชีวิตให้มีเกียรติ และมีคุณธรรม
2. ไม่ใช้ศิลปะเป็นมรรคไปสู่ผลอื่นใดที่มิใช่คุณค่าทางสุนทรียะ
3. เอื้อความรู้ในวิชาชีพต่อเพื่อนร่วมงานและเพื่อนมนุษย์
4. ทำนุบำรุงศิลปะให้วัฒนาถาวร และบริสุทธิ์ชั่วนิรันดร์
5. วิพากษ์ผลงานศิลปะด้วยหลักของความคิดสร้างสรรค์

คุณสมบัติของหัวหน้าที่ดี
1.ไม่ตำหนิลูกน้องต่อหน้าผู้อื่น
2.ไม่แสดงว่าชอบพอรักใคร่ลูกน้องคนใดคนหนึ่งโดยเฉพาะ
3.ไม่อวดตนว่ารู้ดีเสมอ
4.แนะนำ สั่งงานให้ชัดเจนแจ่มแจ้ง
5.ไม่หำหนดเส้นตาย โดยเฉพาะไม่บอกกล่าวให้รู้
6.ไม่ให้ลูกน้องคนใดคนหนึ่งเป็นแพะรับบาปของหมู่คณะ
7.ต่อสู้เพื่อผู้ใต้บังคับบัญชา
8.ไม่คอยจับผิด
9.ไม่แทรกแซงเรื่องส่วนตัว
10.ไม่ควบคุมมากเกินไป
11.ไม่นินทาผู้ใต้บังคับบัญชา
12.ไม่เอาแต่ผลงานโดยไม่สนับสนุนช่วยเหลือ
13.มีการยกย่องเมื่อถึงเวลา
14.ตัดสินใจรวดเร็วและเฉียบขาด
15.ไม่ปฎิบัติต่อลูกน้องเหมือนทาส
16.ไม่ทำตัวเป็นนายทุกโอกาส
17.ส่งเสริมความก้าวหน้า
18.สนใจเรื่องสวัสดิการ สวัสดิภาพ
19.มีการประเมินผลงานเป็นระยะๆ
20.ไม่ให้คำมั่นสัญญาในเรื่องที่ไม่อาจทำให้ได้

คุณสมบัติของเพื่อนที่ดี
1.เป็นคนรักเพื่อน พยามช่วยเหลือทุกวิถีทาง ยอมเสียสละให้กันได้เมื่อถึงคราวจำเป็น
2.ไม่เห็นแก่ตัว ไม่เอาเปรียบ
3.มีจิตใจเมตตากรุณา โอบอ้อมอารี
4.มีความซื่อสัตย์ พูดแต่ความจริง เชื่อถือได้
5.รักเกียรติของตนและของผู้อื่น
6.ชักนำเพื่อนให้ทำดี พูดดี คิดดี
7.ไม่นินทาว่าร้ายหรือเหยียดหยามผู้อื่น
8.กตัญญูรู้คุณคน
9.มีความขยันหมั่นเพียร มานะอดทน
10.เคารพนบนอบต่อผู้ใหญ่ กิริยาวาจาเรียบร้อย ไม่แข็งกระด้าง

เพื่อนที่ดีมีหนึ่งถึงจะน้อย ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา
เหมือนเกลือดีมีนิดหน่อยน้อยราคา ยังมีค่ากว่าน้ำเค็มเต็มทะเล

ไม่ มีใครที่จะแก่ เกินเรียน
มี สมองหมั่นเพียร พากไว้
ใคร โง่ถูกติเตียน ว่าต่ำ ต้อยนา
ที่ ฉลาดเพราะได้ สดับด้วยการเรียน
จะ ขจัดโง่หากแม้น ศึกษา
แก่ เฒ่าคราวชรา ย่อมรู้
เกิน วัยสิยังสา -มารถเล่า เรียนแล
เรียน เถิดอุตส่าห์สู้ เสร็จแล้วสุขสันต์

หากอยากมีอนาตคที่สดใส จงตั้งใจใฝ่เรียนเพียรศึกษา
ตั้งใจเรียนเขียนอ่านงานวิชา พัฒนานำไทยให้เจริญ
มีวิชาความรู้เหมือนมีทรัพย์ ถึงตกอับยากจนคนสรรเสริญ
ให้วิชานำพาเราก้าวเดิน เพื่อดำเนินอนาคตที่งดงาม

อันความรู้หาได้จากการเรียน ส่วนฝีมือนั้นต้องเพียรฝึกฝน
อันชื่อเสียงเป็นแต่เพียงลมปากคน อย่ากังวลใส่ใจให้มากความ
หากอยากเก่งดนตรีต้องมีครู หมั่นพากเพียรเรียนรู้และไต่ถาม
ฝึกวิชาหนักเข้าอย่าเบาความ จะพบความสมหวังดังตั้งใจ
แม้รู้ดีมีฝีมือชื่อโด่งดัง เร่งระวังมารยาทอย่าขาดหาย
รู้กาละเทศะรู้ละอาย จักช่วยตนพ้นภัยตลอดกาล

-อันพิษร้ายของสัตว์ทุกชนิด ย่อมมีฤทธิ์ทำให้ตายเพียงหนึ่งหน
แต่พิษร้ายของความชั่วติดตามตน ย่อมส่งผลร้ายกาจทุกชาติไป
-ผู้สนใจธรรม สู้ผู้รู้ธรรมไม่ได้ ผู้รู้ธรรม สู้ผู้ปฎิบัติธรรมไม่ได้ ผู้ปฎิบัติธรรม สู้ผู้เข้าถึงธรรมไม่ได้
-อยู่คนเดียวระวังความคิด อยู่กับมิตรระวังคำพูด
-ถ้าคุณใช้ชีวิตแบบคนจน คุณจะไม่มีวันจน แต่ถ้าคุณใช้ชีวิตแบบคนรวย คุณจะไม่มีวันรวย
-ดนตรีไทยเป็นเพื่อนยามสบาย ดนตรีไทยเป็นสหายยามโศกศัลย์
ดนตรีไทยเป็นมิตรนิจนิรันดร์ ดนตรีไทยเป็นขวัญของแผ่นดิน